Günlük arşivler: Ağustos 6, 2012

They Really Do Want To Implant Microchips Into Your Brain

Michael Snyder
American Dream
Aug 2, 2012

Are you ready to have a microchip implanted into your brain? That might not sound very appealing to you at this point, but this is exactly what the big pharmaceutical companies and the big technology companies have planned for our future.

They are pumping millions of dollars into researching “cutting edge” technologies that will enable implantable microchips to greatly “enhance” our health and our lives. Of course nobody is going to force you to have a microchip implanted into your brain when they are first introduced. Initially, brain implants will be marketed as “revolutionary breakthroughs” that can cure chronic diseases and that can enable the disabled to live normal lives. When the “benefits” of such technology are demonstrated to the general public, soon most people will want to become “super-abled”.

Just imagine the hype that will surround these implants when people discover that you can get rid of your extra weight in a matter of days or that you can download an entire college course into your memory in just a matter of hours. The possibilities for this kind of technology are endless, and it is just a matter of time before having microchips implanted into your brain is considered to be quite common. What was once science fiction is rapidly becoming reality, and it is going to change the world forever.

But aren’t there some very serious potential downsides to having microchips implanted into our brains?

Of course there are.

Unfortunately, this technology is not as far off as you might think, and most people are not even talking about what the negative consequences might be.

According to a recent article in the Financial Times, the pharmaceutical company of the future will include a “bioelectronics” business that “treats disease through electrical signalling in the brain and elsewhere.”

Diseases such as diabetes and epilepsy and conditions such as obesity and depression will be will be treated “through electronic implants into the brain rather than pills or injections.”

These implants will send electrical signals to cells and organs that are “malfunctioning”. People will be totally “cured” without ever having to pop a pill or go under the knife.

It sounds too good to be true, right?

Well, the Financial Times says that British pharmaceutical giant GlaxoSmithKline is working very hard to develop these kinds of technologies. Moncef Slaoui, the head of research and development at GlaxoSmithKline, says that the “challenge is to integrate the work – in brain-computer interfaces, materials science, nanotechnology, micro-power generation – to provide therapeutic benefit.”

If a brain implant could cure a disease that you have been suffering from your whole life would you take it?

A lot of people are going to be faced with that kind of a decision in future years.

And this kind of technology is advancing very rapidly. In fact, some researchers have already had success treating certain diseases by implanting microchips into the brains of rats. The following is from a recent Mashable article….

Stroke and Parkinson’s Disease patients may benefit from a controversial experiment that implanted microchips into lab rats. Scientists say the tests produced effective results in brain damage research.

Rats showed motor function in formerly damaged gray matter after a neural microchip was implanted under the rat’s skull and electrodes were transferred to the rat’s brain. Without the microchip, rats with damaged brain tissue did not have motor function. Both strokes and Parkinson’s can cause permanent neurological damage to brain tissue, so this scientific research brings hope.

In addition, the U.S. government has been working on implantable microchips that would monitor the health of our soldiers and enhance their abilities in the field.

So this technology is definitely coming.

But it must be very complicated to get a microchip implanted into your brain, right?

Actually it is fairly simple.

According to an article in the Wall Street Journal, the typical procedure is very quick and it often only requires just an overnight stay in the hospital….

Neural implants, also called brain implants, are medical devices designed to be placed under the skull, on the surface of the brain. Often as small as an aspirin, implants use thin metal electrodes to “listen” to brain activity and in some cases to stimulate activity in the brain. Attuned to the activity between neurons, a neural implant can essentially “listen” to your brain activity and then “talk” directly to your brain.

If that prospect makes you queasy, you may be surprised to learn that the installation of a neural implant is relatively simple and fast. Under anesthesia, an incision is made in the scalp, a hole is drilled in the skull, and the device is placed on the surface of the brain. Diagnostic communication with the device can take place wirelessly. When it is not an outpatient procedure, patients typically require only an overnight stay at the hospital.

But is it really safe to have a device implanted into your head that can “talk” directly to your brain?

Many large corporations are banking on the fact that in a world that is always hungry for new technology that most people will not be bothered by such things.

For example, Intel is working on sensors that will be implanted in the brain that will be able to directly control computers and cell phones. The following is an excerpt from a Computer World UK article….

By the year 2020, you won’t need a keyboard and mouse to control your computer, say Intel researchers. Instead, users will open documents and surf the web using nothing more than their brain waves.

Scientists at Intel’s research lab in Pittsburgh are working to find ways to read and harness human brain waves so they can be used to operate computers, television sets and cell phones. The brain waves would be harnessed with Intel-developed sensors implanted in people’s brains.

The scientists say the plan is not a scene from a sci-fi movie, Big Brother won’t be planting chips in your brain against your will. Researchers expect that consumers will want the freedom they will gain by using the implant.

Once again, this is not something that will be forced on you against your will.

These big corporations are banking on the fact that a lot of people will want to get these brain implants.

Even now, some video game makers are developing headsets that allow users to play games using their brain waves rather than a joystick or a control pad.

Other companies want to make it possible to directly connect your brain to the Internet.

As I have written about previously, IBM is aggressively working to develop this kind of technology. The following is from arecent IBM press release….

IBM scientists are among those researching how to link your brain to your devices, such as a computer or a smartphone. If you just need to think about calling someone, it happens. Or you can control the cursor on a computer screen just by thinking about where you want to move it.

Scientists in the field of bioinformatics have designed headsets with advanced sensors to read electrical brain activity that can recognize facial expressions, excitement and concentration levels, and thoughts of a person without them physically taking any actions.

The potential “benefits” of such technology are almost beyond imagination. An article on the website of the Science Channel put it this way….

If you could pump data directly into your gray matter at, say, 50 mbps — the top speed offered by one major U.S. internet service provider — you’d be able to read a 500-page book in just under two-tenths of a second.

How would the world change if you could download a lifetime of learning directly into your brain in a matter of weeks?

The possibilities are endless.

But so is the potential for abuse.

Implantable microchips that can “talk” directly to the brain would give a tyrannical government the ultimate form of control.

If you could download thoughts and feelings directly into the brains of your citizens, you could achieve total control and never have to worry that they would turn on you.

In fact, you could potentially program these chips to make your citizens feel good all the time. You could have these chips produce a “natural high” that never ends. That would make your citizens incredibly dependent on the chips and they would never want to give them up.

This kind of technology has the potential to be one of the greatest threats to liberty and freedom in the history of mankind.

At first these implantable microchips will be sold to us as one of the greatest “breakthroughs” ever, but in the end they could end up totally enslaving us.

So I will never be taking any kind of a brain implant, and I hope that you will not either.

Hatay-Reyhanlı’dan Suriye’ye Bakış

Hasan Kanbolat ORSAM Başkanı

Son bir haftadır Hatay’ın Reyhanlı ilçesindeyim. Reyhanlı, Türkiye’nin Suriye üzerinden Ortadoğu’ya açılan en önemli karayolu sınır kapısı olan Cilvegözü’nü barındıran bir ilçe. Reyhanlı, verimli topraklara sahip olmasına rağmen, tarımın tek başına gelir sağlayıcı özelliğini kaybetmesi ve yan gelir haline gelmesi ile birlikte tarım dışı alanlara kaymış. Cilvegözü ve karşısındaki Suriye tarafındaki Bab-el Hava sınır kapısı ile sınır kaçakçılığı Reyhanlı’nın ana geçim kaynağı.

18-19 Temmuz’da Suriye’den Reyhanlı’ya yoğun çatışma sesleri geldi. 19 Temmuz’da öğlen saat 12 civarında Bab-el Hava sınır kapısı Suriyeli mücahitlerin eline geçti. Aynı saatlerde Türkiye-Suriye sınırındaki Gaziantep-Karkamış sınır kapısının Suriye tarafındaki Carablus sınır kapısı ve Suriye-Irak sınırındaki Abu Kemal Sınır Kapısı’nın da mücahitlerin eline geçtiği öğrenildi. Canını kurtaran Suriyeli gümrükçüler ve askerler Türkiye tarafına kaçtı. Sınırın Suriye tarafında gümrükçü kalmadığı için Türkiye’ye geçiş yapan TIR’lar gümrük damgasız gelmek zorunda kaldılar. Çatışmalarda Türk TIR’larının lastiklerine kurşun isabet ettiği için Reyhanlı’dan lastik tamircileri Bab-el Hava’ya geçtiler.

19 Temmuz akşamı, bir sınır köyünde yemeğe davetliydim. Yemekte, Bab-el Hava çatışmasına katılan iki mücahitte vardı. Akşam yemeği, Suriye tipi çiğköfte, taze fasulye, etli pilav, taze sivri biber, tandır ekmeği ve ayrandan oluşuyordu. Mücahitlerin biri öğretmen, diğeri ise Bağdat Üniversitesi’nde öğrenci. Öğretmenin elinde Ipad vardı. Oldukça sakin ve saygılılardı. Sormadıkça konuşmuyorlardı. Cevapları kısa ve özdü. Konuşmalarında ve duruşlarında böbürlenme yoktu. Hem sınırda ve hem de İdlib’de genelde ordu ile değil Şam’ın kontrgerilla gücü olan şebihalarla savaştıklarını, 19 Temmuz’da yaklaşık 70 mücahitin şehit olduğunu, karşı tarafın kaybını ise bilmediklerini, 14 adet tank ve ağır silahı imha ettiklerini söylediler. En çok neye ihtiyaç duyduklarını sordum. Sakin bir şekilde, gelişmiş silahlara ve iftar kumanyalarına ihtiyaç duyduklarını söylediler. Bunları ifade ederken ne bir istek, ne de yakınma içerisinde değillerdi.

Reyhanlı’da Cilvegözü sınır kapısına yakın Kavalcık (Harran) ve KeferAde köyleri ile İdlib akrabadır. Hadar aşiretinden. Reyhanlı’daki Arap aşiretlerinin (Hadidi, Baggara, Naim, Hassan, Cess…) akrabaları ise genelde Halep ve Hama’nın güneyinde bulunuyor.

Reyhanlı sokakları Suriyeli sivillerle ve üniformalı Suriyeli askerlerle dolu. Kimin Suriye ordusundan kurtulmak için kaçtığı ve kimin mücahitlerden canını kurtarmak için Türkiye’ye kaçtığı belli değil. Sonuçta, her iki kesim içinde Türkiye sığınılacak güvenli bir liman. Reyhanlı halkı da üniformalı Suriye askerlerine alışmış durumda. Kimse yadırgamıyor ve sorgulamıyor. Dışardan gelen biri, Türkiye ile Suriye’nin birleştiğini veya Reyhanlı’nın Suriye ordusu tarafından işgal edildiğini düşünebilir. Yaklaşık 70 bin nüfuslu Reyhanlı’da son birkaç ayda Suriyeli nüfusu birden bir arttı ve artmaya devam ediyor. Suriyeli aile sayısı 1500 civarını bulmuş durumda. Reyhanlı’dan ev kiralayan Suriyeliler genelde orta sınıf. Tüccar, doktor, mühendis, asker, müzisyen..Reyhanlı’ya hem Şam yanlıları hem de muhalifler ailelerini taşıyor. Kimi tamamen Türkiye’de kalıyor, kimi ailesini bırakıp Suriye’ye görevine dönüyor. İlçede kiralık ev kalmadı. Aylık ortalama 100-200 TL olan ev kiraları 300 TL’ye çıktı. Sebze fiyatları arttı, pompalı tüfek yok satıyor. Et fiyatları ise düşmüş. Sınırdan canlı hayvan geçişi arttığı için dana eti 24 TL’den 15 TL’ye inmiş durumda. Reyhanlı devlet hastanesi Suriyeli hastalarla dolu. Ambulanslar her gün sınırdan hasta taşıyor. Reyhanlı’da günlük amele ücreti öğleye kadar 16 TL, 17.00’ye kadar ise 26 TL. Aylık işçi ücreti ise 500 TL. Suriyelilerin çalışma hayatına girmesi zaten düşük olan işçi ücretini daha da düşürmemiş.
Suriye’den Reyhanlı’ya Kavalcık (Harran), Kuşaklı (Sansarin) ve özellikle Bükülmez (Borniyaz) sınır köylerinden yoğun bir insan ve mal trafiği var. Bu köylerin Suriye tarafı mücahitlerin kontrolünde. Mücahit çadırları çıplak gözle görülüyor. Bükülmez’in hemen karşısında bulunan ve mücahitlerin kalesi olarak bilinen Suriye’nin Atma kasabasında kadın ve erkek Fransız doktorlarında çalıştığı bir hastanenin olduğu iddia ediliyor.

Reyhanlı, Suriye ile içi içe günlük yaşamına devam ediyor.

Reyhanlı-İdlib Sınırında Sakin Günler

Hasan Kanbolat ORSAM Başkanı

Hatay’ın Suriye sınırındaki ilçesi Reyhanlı’da yaz boyu her köşe başında bir düğün yapılır. Caddeler ve sokaklar trafiğe kapatılır, düğün tozunu önlemek için yerler iyice sulanır, elektrik hatlarına çengel atılıp aydınlatma sağlanır, bütün ilçeyi inleten anfiler takılır ve böylece modern düğün salonu hazır hale getirilir. Sokak düğünleri, yorgun kurşun sağnağı altında Arapça ve Türkçe şarkılarla neşe içinde tamamlanır. Düğün geceleri sıkılan silahlara son aylarda Suriye-İdlib tarafından gelen top, bomba ve silah sesleri de eklenmişti.

Ramazan dolayısıyla düğünlere ara verildi. 19 Temmuz’da, Ramazan’dan hemen önce Reyhanlı-Cilvegözü sınır kapısından yaklaşık beş km uzaklıktaki Bab-el Hava sınır kapısı Suriyeli mücahitlerin eline geçti. Özgür Suriye Ordusu bayrağı çekildi. Böylece, İdlib ve civarı tamamen mücahitlerin kontrolüne girmiş oldu. Reyhanlı-İdlib hattında sessiz ve sakin günler başladı.

Suriyeli mücahitlerin 19 Temmuz başarısının altında yatan nedenlerden biri de F4-RF askeri keşif uçağı krizi olabilir. Reyhanlı’da jet krizinin etkilerini açıkça görmek mümkün. Kriz sonrası Türkiye’nin çekingenlik bariyerlerinin ortadan kalktığı rahatça gözlemlenebiliyor. Askeri birlikler silah ve mühimmat olarak güçlendirilmiş, füze rampaları yerleştirilmiş. Türkiye, Suriye’deki çatışmalara katılmamakla birlikte artık çok daha rahat bir şekilde mücahitleri desteklemeye başlamış. Reyhanlı Devlet Hastanesi çatışmalarda yaralanan Özgür Suriye Ordusu askerleri ve siviller ile dolmuş. Artık, ambulanslar açıkça sınırdan gün boyu yaralı ve hasta taşıyorlar. TIR’lar ve kamyonetler sınıra yardım malzemeleri götürüyor. Reyhanlı’ya Suriye’den antika eserler ve el yazma kitaplar da gelmeye başlamış. Bu durum, hem yağmanın başladığını, hem de Suriyelilerin nakite döndüğünü gösteriyor.

AFAD (Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı), Nisan 2011’den beri gelen Suriyeli sığınmacı sayısını 65 bin ve 20 Temmuz itibariyle Türkiye’de bulunan Suriyeli sığınmacı sayısını43 bin 387 olarak açıkladı. AFAD’ın açıkladığı Suriyeli sığınmacı sayısı gerçek rakamları yansıttığını sanmıyorum. Gerçek rakamın 100 bin civarı olduğunu tahmin ediyorum. Çünkü, son birkaç aydır Reyhanlı dahil olmak üzere Türkiye-Sınır il ve ilçelerine yoğun bir Suriyeli yerleşimi oldu. Yerleşim artarak devam ediyor. Kiralık ev bulunamıyor. İstanbul bile Suriye’den göç almaya başladı. Reyhanlı’da dolaşan Suriye üniformalı asker ve subaylar ise Suriye ordusundan kopmaların arttığının açık göstergesi. Reyhanlı’ya gelen Suriyeli her sivil ve askerlerin ayrı bir hikayesi var. Ama konuşmak istemiyorlar. Sadece huzur içinde yaşamak istiyorlar. Kimliklerini açıklamaktan ve fotoğraf çektirmekten çekiniyorlar. Suriye’de bulunan akrabalarına zarar gelmesinden ve ülkeye döndüklerinde işkence görmekten korkuyorlar. Cep telefonları zulüm fotoğrafları ve videoları ile dolu. Skype ve Suriye’nin sınır bölgelerini kapsama alanı içine alan Türk GSM operatörleri sayesinde haberleşiyorlar.

Kayısı, üzüm, nar, incir ve beyaz yasemin Reyhanlı’yı çok seviyor. Ağaçlarda kumru, yalıçapkını ve esmer Arap bülbülü sesleri birbirine karışıyor. Deldeliceler (deliceler) avlarını gözlüyor. Reyhanlı’nın kapı komşusu Suriye, silah sesleri yerine sadece kuş seslerinin duyulduğu yeni bir döneme geçebilecek mi? Temennimiz, isteğimiz ve gayretimiz bu yönde.

Türkiye, Suriyeli sığınmacılara kucak açmaktan çekinmedi. Türkiye’nin geleneğinde sınırları kapatmak yok. Kabul etmek ve barındırmak var. Ama Ankara’nın 1951 Cenevre Sözleşmesini coğrafi sınırlama olmadan uygulamasının zamanı gelmedi mi? Yani, Avrupa Konseyi olmayan ülke vatandaşlarına ‘geçici sığınma’, ‘geçici ikamet izni’ imkanı tanıyan ve Avrupa Konseyi üyesi ülke vatandaşlarına ise ‘mülteci statüsü’ veren Ankara’nın artık bu çifte standardı bırakması gerekiyor. Ankara’nın gözünde insanların ‘Avrupalı ve diğerleri’ olarak ayrıldığı yıllar çoktan geride kaldı. Türkiye’nin akraba coğrafyasını sadece sözde değil, özde de kucaklaması için ‘Batı’dan çok Batılı’ olunan yıllara ait hukuksal yaklaşımları tasfiye etmesi gerekiyor. Bu çerçeve de Türkiye, coğrafi sınırlamasını kaldırarak Suriyeli sığınmacılara ‘mülteci statüsü’ tanımalıdır.

Irak-İran arasında Al-Wand Nehri Sorunu

Dr. Tuğba Evrim Maden, ORSAM Su Araştırmaları Programı Uzmanı,


Son yıllarda özelliklede yağışların yok denecek şekilde azaldığı yaz mevsiminde, Irak’ın İran’dan akan sınıraşan sularını kesmesiyle ilgili haberler basında tekrar yer almaya başlamıştır. Geçen hafta Birleşik Krallık merkezli “Institute of Development Studies (IDS)” tarafından hazırlanan raporda İran’ın Al-Wand nehrinin sularını kesmesi ve Irak’a olumsuz etkilerine yer vermiştir.

İran ve Irak arasında, 1200 km’lik sınır boyunca çok sayıda nehir ve suyolu kesişmektedir. Sınır boyunca 42’den fazla suyolu iki ülkenin sınırlarını aşmaktadır. Söz konusu suların hepsi İran’ın batısında yer alan dağlardan doğmaktadır ve bu sular bataklıklara, Dicle ve Şatt’ül-Arap nehirlerine katılmaktadır.

Diyala nehrinin en önemli kolu ve dönem dönem İran’ın, Irak ile su miktarı konusunda sorun yaşadığı Al-Wand nehrinin İran içerisinde iki önemli kolu Dara ve Said Sadek sularıdır. Al-Wand nehri İran’ın Dolahu Dağlarından doğmaktadır ve Dicle nehrine 5,74 milyar metreküp katkı sağlamaktadır. Toplam uzunluğu 152 km olan nehrin 89 kilometresi İran sınırları içerisinde yer alırken, 63 kilometresi Irak sınırları içerisindedir. Al-Wand nehri özellikle kurak dönemlerde İran ve Irak arasında sorun yaratmaktadır. Irak’ın Hanekin şehrinin ortasından geçerek şehri ikiye bölen Al-Wand nehri, bölge tarımının gelişmesinde ve güçlü kırsal yapının kurulmasından önemli rol oynamıştır. İçme ve tarım amacıyla kullanılan nehir, kuruması nedeniyle meyve üretiminin yoğun olduğu Diyala vilayetinde büyük zarara sebep olmuştur. Bölgede, 2007-2009 yılları arasında üç yıl süren kurak dönemde binlerce dönüm tarım arazisinin zarara uğramıştır. O dönemde Ekim 2009’da İran, Al-Wand nehri sularından daha fazla su bırakacağını ilan etmiştir. Aynı şekilde, geçen yıl Temmuz 2011’de Irak, İran’ı nehir sularını kesmekle suçlamıştır. Irak’lı bürokratlar kuruyan nehrin, tarım sektörünü büyük zarara uğrattığını dile getirmiştir. Dönem dönem İran’ın nehir sularını derive etmesi nedeniyle ortaya çıkan bu gerilimin daha da tırmanması 25 Temmuz 2011 tarihli gazetelerde, İranlı yetkililerin, Al-Wand nehrinden daha fazla su bırakacağı sözünü vermesi üzerine o dönemde bu sorun çözülmüştür.

Irak’ın ekmek sepeti olarak tanımlanan Hanekin şehrinin ortasından geçerek şehri ikiye bölen Al-Wand nehri, özellikle Hanakin bölgesinde yaşayan çiftçiler için önemli bir su kaynağıdır. Geçen yılda olduğu gibi bu yılda Al-Wand nehrinin sularının kesilmesine ilişkin haberlerde Hanekin bölgesinde sulama ve hayvancılık için gerekli su miktarı artan sıcaklıklarla birlikte saniyede 6-7 metreküp olması gerekliliği belirtilirken, nehir sularının Irak sınırları içerisinde saniyede 0,25 metreküp aktığı bilgisi yer almaktadır. Hanakin Su Kaynakları Odası mevcut su debisinin azlığının çevreye, tarım ve hayvancılık sektörüne büyük zarar verdiği ve tarım alanlarının kuruduğu bilgisi de eklenmiştir. Raporda bölge ekilebilir alanlarının yüzde 10’unun kuruduğu, çiftçilerin bir kısmı kuraklık nedeniyle evsiz kaldığı vurgulanmıştır. Ayrıca ürün kalitesinin bozulduğu ve yüzde seksen oranında ürün kaybı olduğu belirtilmiştir.

Kuraklık, su kaynaklarının yoğun kullanılması, yağış oranlarının düşmesine karşın, İran nüfusunun hızlı artış oranı ve genişleyen kentsel yapının gerekli su ihtiyaçlarını karşılamak için su projeleri, özellikle de havzalar arası su transferleri gerçekleştirmektedir. Irak ise özellikle Kürt Bölgesel Yönetimi’nde hızlı artan nüfus ve yoğun ve hızlı kentleşme sürecinde su kaynaklarının değerlendirilmesi ve depolanmasıyla ilgili birçok proje gerçekleştirmeyi planlamaktadır. İki ülkenin özellikle Dicle nehrini besleyen kollar üzerinde projeler yapmaya yoğunlaşması ve bu projelerin birbirinden bağımsız ve aynı dönemde yapılması, söz konusu su kaynaklarının kullanımı ile ilgili olarak Al-Wand nehrinde de görüldüğü gibi problem yaratmaktadır ve bu sorunun gün geçtikçe daha da kronikleşeceği öngörülmektedir.

Irak’ta Su Kaynakları Sorunu ve Yönetimi

Irak’ta Su Kaynaklar Sorunu ve Ynetimi.pdf

Suriye’deki Olaylarda Irak-Suriye Aşiret

Suriye’deki Olaylarda Irak-Suriye Airet.pdf

Commercially Viable Truth: U.S. Inconveniences Vs. Victims Of U.S.

Commercially viable truth: India deserves less attention than US
John Robles

A month ago a storm in the United States left approximately 200 million people without power for a week in ten states covering an area from Washington to Indiana. The news was covered extensively in the Western media, with news flashes and non-stop stories sympathetic to those left in the dark. The recent blackout in India which left approximately 670 million humans, or one-tenth of the world’s population without power, at the time of the event was barely covered.

In this day and age there is not only a problem with biased and misrepresented news in the Western media but also a clear tendency to not report events and stories that do not follow the political, commercial or economic interests of Western media outlets.

The problems in the United States and in India are similar as both countries are faced with ageing and faltering infrastructure that is increasingly failing to cope with the growing demand. India’s power generation is still largely coal-based; a resource that is limited and causes harm to the environment, reasons that one might argue that India should perhaps look towards nuclear power as an option.

The humanitarian aspect of the blackout in India has been under-reported to such a degree that there is little information available as to the number of tragedies, deaths and human suffering that occurred as a result of the massive power outage. Needless to say, the death toll must have been high as hospitals and emergency services were completely shut down or left ineffective as a result of the power loss.

Unfortunately much of the Western media chose the tragedy to re-focus on the recent U.S. power outage and much of the debate that appears in the press is focused on how to prevent this from happening again; however not in India, but in America.

Speaking about the political or commercial angle of the journalistic reporting of news, for example about hundreds of thousands of dead Iraqi civilians, is something which is neither commercially viable nor something the public should know about; there might be an outcry or a loss of support for the war.

The same thing goes for the complete chaos that has occurred in Libya after Muammar Gadaffi was brutally murdered in the street. There were also no reports on the huge number of civilian casualties that occurred in Libya as a result of NATO’s humanitarian bombing of the country.

The tragic destruction of Afghanistan and the deaths of Afghani civilians is another area that is under-reported when it sheds a bad light on the Western military adventure in that country.

The genocide against the Serbian people and continuing destruction of Serbia is also something the Western press does not report on.

The list goes on and includes locations all over the world, in particular in third world or developing countries, where Western interference or manipulation has brought about conflicts and caused massive death and destruction.

Africa is another perfect example, even when it comes to the death of Christians in Kenya at the hands of Islamic extremists, is there an outcry for humanitarian intervention? Of course not, the Christians in question are poor and black and there are not enough resources there worth pillaging.

Is it that the West and Americans in particular see little value in the lives of others? Or is it that they see little import in the deaths of those who come from poor and what they see as backward nations? Or perhaps, as they say ignorance is bliss, and the media is just protecting the masses from the uncomfortable truth?

Needless to say this is a problem for those who seek the truth and honest and fair reporting. The truth can not be changed, however it can be hidden and not reported on, and this is something that must be addressed.


Sınırsız, Seçkin, Sansürsüz, Kemalist Haber Blogu

Derin İstihbarat

strateji, güvenlik, araştırma, istihbarat, komplo teorileri, mizah, teknoloji, mk ultra, nwo


Şifresiz Yayın!

%d blogcu bunu beğendi: