Günlük arşivler: Ağustos 17, 2012

Leaked Document Outlines Israel’s “Shock and Awe” Plan to Attack Iran

In the past few days, I received an Israeli briefing document outlining Israel’s war plans against Iran. The document was passed to me by a high-level Israeli source who received it from an IDF officer. My source, in fact, wrote to me that normally he would not leak this sort of document, but:

“These are not normal times. I’m afraid Bibi and Barak are dead serious.”

The reason they leaked it is to expose the arguments and plans advanced by the Bibi-Barak two-headed warrior. Neither the IDF leaker, my source, nor virtually any senior military or intelligence officer wants this war. While whoever wrote this briefing paper had use of IDF and intelligence data, I don’t believe the IDF wrote it. It feels more likely it came from the shop of national security advisor Yaakov Amidror, a former general, settler true-believer and Bibi confidant. It could also have been produced by Defense Minister Barak, another pro-war booster.

I’ve translated the document from Hebrew with the help of Dena Shunra.

Before laying out the document, I wanted to place it in context. If you’ve been reading this blog you’ll know that after Bibi’s IDF service he became the marketing director for a furniture company. Recent revelations have suggested that he may have also served in some capacity either formally or informally in the Mossad during that period.

This document is a more sophisticated version of selling bedroom sets and three-piece sectionals. The only difference is that this marketing effort could lead to the death of thousands.

This is Bibi’s sales pitch for war. Its purpose is to be used in meetings with members of the Shminiya , the eight-member security cabinet which currently finds a 4-3 majority opposed to an Iran strike. Bibi uses this sales pitch to persuade the recalcitrant ministers of the cool, clean, refreshing taste of war. My source informs me that it has also been shared in confidence with selected journalists who are in the trusted inner media circle (who, oh who, might they be?).

This is Shock and Awe, Israel-style. It is Bibi’s effort to persuade high-level Israeli officials that Israel can prosecute a pure technology war that involves relatively few human beings (Israeli, that is) who may be put in harm’s way, and will certainly cost few lives of IDF personnel.

Bibi’s sleight of hand here involves no mention whatsoever of an Iranian counter-attack against Israel. The presumption must be that the bells and whistles of all those marvelous new weapons systems will decapitate Iran’s war-making ability and render it paralyzed. The likelihood of this actually happening is nearly nil.

There will be those who will dispute the authenticity of this document. I’m convinced it is what my source claims, based on his prior track record and the level of specificity offered in the document. It references cities by name and the facilities they contain. It names new weapons systems including one Israel supposedly hasn’t even shared with the U.S.

No, it’s real. Or I should say that while it’s real, it is the product of the Israeli dream factory which manufactures threats and then creates fabulist military strategies to address them. The dream factory always breaks the hearts of the families of those whose members fall victim to it. It never produces the result it promises, nor will it do so here.

Remember Bush-era Shock and Awe? Remember those promises of precision-guided cruise missiles raining death upon Saddam Hussein’s Iraq? Remember Bush’s “Mission Accomplished” ceremony on the deck of the USS Lincoln, only six or seven years premature? Remember the promises of decisive victory? Remember 4,000 U.S. dead, not to mention hundreds of thousands of Iraqis?

Now, think of what an Israeli war against Iran could turn into. Think about how this sanitized version of 21st century war could turn into a protracted, bloody conflict closer to the nine-year Iran-Iraq War:

The Israeli attack will open with a coordinated strike, including an unprecedented cyber-attack which will totally paralyze the Iranian regime and its ability to know what is happening within its borders. The internet, telephones, radio and television, communications satellites, and fiber optic cables leading to and from critical installations—including underground missile bases at Khorramabad and Isfahan—will be taken out of action. The electrical grid throughout Iran will be paralyzed and transformer stations will absorb severe damage from carbon fiber munitions which are finer than a human hair, causing electrical short circuits whose repair requires their complete removal. This would be a Sisyphean task in light of cluster munitions which would be dropped, some time-delayed and some remote-activated through the use of a satellite signal.

A barrage of tens of ballistic missiles would be launched from Israel toward Iran. 300km ballistic missiles would be launched from Israeli submarines in the vicinity of the Persian Gulf. The missiles would not be armed with unconventional warheads [WMD], but rather with high-explosive ordnance equipped with reinforced tips designed specially to penetrate hardened targets.

The missiles will strike their targets—some exploding above ground like those striking the nuclear reactor at Arak–which is intended to produce plutonium and tritium—and the nearby heavy water production facility; the nuclear fuel production facilities at Isfahan and facilities for enriching uranium-hexaflouride. Others would explode under-ground, as at the Fordo facility.

A barrage of hundreds of cruise missiles will pound command and control systems, research and development facilities, and the residences of senior personnel in the nuclear and missile development apparatus. Intelligence gathered over years will be utilized to completely decapitate Iran’s professional and command ranks in these fields.

After the first wave of attacks, which will be timed to the second, the “Blue and White” radar satellite, whose systems enable us to perform an evaluation of the level of damage done to the various targets, will pass over Iran. Only after rapidly decrypting the satellite’s data, will the information be transferred directly to war planes making their way covertly toward Iran. These IAF planes will be armed with electronic warfare gear previously unknown to the wider public, not even revealed to our U.S. ally. This equipment will render Israeli aircraft invisible. Those Israeli war planes which participate in the attack will damage a short-list of targets which require further assault.

Among the targets approved for attack—Shihab 3 and Sejil ballistic missile silos, storage tanks for chemical components of rocket fuel, industrial facilities for producing missile control systems, centrifuge production plants and more.

While the level of specificity in this document is, in some senses, impressive, in one critical aspect it is deficient. Muhammad Sahimi points out that the current chief of the Revolutionary Guards, when he assumed his position in 2007, deliberately addressed the issue of over-centralization of command and control by dividing the nation into 31 districts. Each of these has its own independent command and control facilities and mechanisms. So Israel wouldn’t be able to knock out a single facility and paralyze the IRG. They’d need to knock out 31 separate sets of facilities–a much harder task.

There seems also to be an assumption that Iran’s leaders and nuclear specialists live nice domestic lives and that Israeli intelligence knows where they all live and can easily target them. In truth, the most senior Iranian military and scientific figures live clandestine lives and it’s hard for me to believe even the Mossad knows where they are and how to target them.

So it appears that Netanyahu believes he’s fighting Saddam circa 2003. During that war, the Iraqi Revolutionary Guards were centralized and knocking out one C&C center could decapitate the entire military apparatus. But Iran has learned from Saddam’s mistakes. It isn’t fighting the last war as Bibi appears to be. It is preparing for the next one. While Israel may have new tricks up its sleeve that no one in the world has yet seen, if it doesn’t understand the nature of the enemy, its defenses, its structure, etc. then it can’t win.




The Occult Symbolism of the 2012 Olympics Opening and Closing Ceremonies

Watched by almost a billion viewers across all five continents, the 2012 Olympic ceremonies were, for a few hours, the focal point of the world. As is the case for most high-profile media events, the world elite’s messages, symbols and agenda were part of the show. We’ll look at the occult symbolism of the opening and closing ceremonies of the 2012 London Olympics.

Olympic ceremonies are often among the most watched TV events on the planet. They are an exceptional chance for the host countries to showcase their greatness through a grandiose, elaborate and massive show. The 2012 London Olympics were no exception as England’s history, culture and accomplishments were thoroughly celebrated and applauded. Some moments were grand, others were funny; some were dark and even disturbing. Other moments were highly symbolic, reflecting the agenda of the occult elite. Given that London is one of the power capitals of the world, it would have been more surprising if the symbolism and philosophy of the global elite had not been infused throughout the ceremonies.

Of course, not everything was symbolic in that sense and not everything was in-your-face, but over the course of the several hours that the ceremonies lasted, a good deal of symbolism was communicated to billion of viewers around the world. Let’s look at the most symbolic moments of the 2012 London Olympics.

Opening Ceremony

The ceremonies were designed and coordinated by Danny Boyle, director of the movies Trainspotting and Slumdog Millionaire. Entitled Isles of Wonder, the opening ceremony focused on the history of England and the actors that influenced it. The journey began in ancient and mythical England then traveled through the industrial revolution, ending in modern times. The story was told using specific symbols and references that recall the occult side of Great Britain.

Green and Pleasant Land

The show begins in pastoral England, complete with farmers and cricket players. There are also many symbols alluding to its ancient mystical lore. The focal point of the show is a hill that is said to have magical properties: Glastonbury Tor.

The mythical spirally hill named Glastonbury Tor overlooks pastoral England. This recreation of the Tor is topped by a giant oak tree, a tree considered sacred by Celtic Druids and representative of the Supreme Deity.

Glastonbury Tor is one of the oldest sacred sites in England. Believed to be at the intersection of powerful ley lines, the Tor is related to many mystical stories and legends. For instance, it is thought to be Avalon from the legend of King Arthur and his 12 knights, a story that is esoterically associated with the sun and the twelve signs of the zodiac. Another legend claims that Joseph of Arimathea, the great uncle of Jesus Christ who was a tin merchant, brought young Jesus on a trip to Glastonbury. He later came back to the site and threw the chalice used by Jesus during the last supper (the fabled Holy Grail) in Chalice Well – an area of Glastonbury said to have magical powers. Archeologists have also discovered that the construction of the Gastonbury abbey involved sacred geometry “known by the builders of Egyptian pyramids” and passed down through societies of stonemasons (the originators of modern Freemasonry).

The “real” Glastonbury Tor, topped by St. Michael’s Church. The hill is the site of Christian pilgrimages and seasonal rituals practiced by ritual magicians, witches, pagans, and of various occult and spiritual festivals.

The presence of Glastonbury Tor in the Olympic stadium provides a definitively mystical and esoteric undertone to the opening ceremonies.

While countrymen work the land and run around maypoles (which incidentally bear a cosmic and phallic occult meaning), a young boy in the crowd stands up and sings part of a classical English hymn, William Blake’s Jerusalem.

William Blake is often described as a “visionary” whose artistic works were heavily inspired by Druidism, Gnosticism and Freemasonry (his depiction of the “Grand Geometrician” holding a Masonic compass is above the Rockefeller Center in New York). While some of his creations had Christian connotations, they were often told from a Gnostic and esoteric point of view. Jerusalem refers to the apocryphal story described above of Jesus visiting the “green and pleasant land” of Glastonbury with his great-uncle, Joseph of Arimathea.

And did those feet in ancient time

Walk upon England’s mountains green?

And was the holy Lamb of God

On England’s pleasant pastures seen?

And did the Countenance Divine

Shine forth upon our clouded hills?

And was Jerusalem builded here

Among these dark Satanic Mills?

The poem asks if Jesus walked in England and founded New Jerusalem (as described in Revelation) among these “dark Satanic Mills”. This enigmatic expression is said to refer to England’s industrial revolution and the dark buildings that came with it.

Coincidentally, the next part of the opening ceremonies describe just that: The construction of “dark Satanic Mills”.

The Industrial Revolution

After the singing of the hymns, men in top hats, enter England’s Green and Pleasant land and bring about important change.

The men in top hats survey the land and shake each hands. This small elite group will coordinate the industrial revolution and get the masses to work.

The top-hat guys are lead by civil engineer Isambard Kingdom Brunel, who stands at the base of the Tor and give a speech quoting Shakespeare’s The Tempest. The oak tree then rises from the ground and hundreds of workers emerge from under the Tor and begin transforming England’s landscape.

At this point, there are a few facts that deserve to be pointed out. First, the legend of King Arthur stipulates that the top of the Tor provided entrance to Annwn, the ancient word for the Underworld. Second, the official name of the segment about the industrial revolution is Pandemonium, which is the name of the capital of Hell in Milton’s classical work Paradise Lost. The word “Pandemonium” is a combination of name Pan (the horned Greek god) and the word “demon”, making Pan/demon/ium. These clues indicate that London did not become New Jerusalem (a metaphor for heaven) as stated by Blake’s hymn, but literally hell on earth. And all of this pandemonium was brought about by a handful of elite men who got thousands of workers apparently emerge from the underworld and build industrial England.

Peasants of the country worked in hellish conditions to bring to reality the elite’s vision.

It is now an established fact that the bringing down of monarchies and the push for industrial revolution during the 18th century was heavily influenced by Secret Societies such as the Grand Orient Freemasons and the Bavarian Illuminati, who called for an “unshackling of science” and a “new age of Reason”. The men in top hats coordinating the transformation can therefore be associated with the secretive groups that historically engendered a new economic, political and social system during the 18th Century.

The unfolding of “Pandemonium” is depicted using two very distinct groups: Elite “thinkers” who decide and oversee the project and “workers” who work in the field and take orders. All of this happens in the Olympic stadium, which is surrounded by giant triangles with illuminated capstones – a classic symbol representing an elite ruling above masses.

The final product of Pandemonium is one big messy grey mass full of “Satanic mills” and seven phallic chimneys spitting out smoke.

Leave the Kids Alone

The next important sequence of the ceremony paid tribute to the National Health Service (NHS) and Great Ormond Street Hospital (GOSH). The set combined sick kids on hospital beds with characters from English children’s literature and had a very strange and dark undertone from the start, when it began with the theme from The Exorcist, which is, in case you don’t know, a movie about a child possessed by the Devil. Odd choice.

The sequence begins with children on hospital beds who get put to sleep by nurses. Then J.K. Rowling appears and reads a quote from Peter Pan alluding to Neverland, which becomes real in the “two minutes before you go to sleep”. I couldn’t say if that was done on purpose, but many elements of this set, mostly the mix of vulnerable children in a hospital with fairy tales and the concept of blurring the lines between reality and fiction, are all associated with mind control programming. Like the Wizard of Oz and Alice of Wonderland, the story of Peter Pan is heavily used in mind control programming as victims are told to escape to “Neverland” while inducing dissociation from reality.

A child reading Peter Pan. On the page, we see a scary Captain Hook standing next to … a kid strapped to a bed? According to Franz Springmeier, Monarch programming uses a technique called “Peter Pan Programming”, in which Captain Hook represents the handler.

After J.K. Rowling’s appearance, hordes of ghouls and villains from English literature enter the stage, running after the children and scaring the crap out of them.

As if under the spell of this gigantic figure of Lord Voldemort, this young girl’s bed hovers high above the ground. Does this represent dissociation engendered by intense trauma?

While the evil characters run after the children, the nurses are completely immobile and powerless as if declaring “Health workers can do nothing when the elite’s mind control is happening behind closed doors”.

Luckily, a whole bunch of Mary Poppins fly down and shoo away the scary characters. Then, a rather creepy giant baby appears on stage.

Is it just me or does the giant baby have a big “separation” on the forehead?

The odd combination of children in a hospital and fairy tales might have been a clever way to combine two important aspects of British culture. It can also be a sick way of referring to Monarch mind control. On that note, let’s bring out Mr. Bean!

Abide With Me

Right before the Parade of Nations, the ceremony presented a dark segment that confused and disturbed more than a few viewers. Supposedly dedicated to victims of the 7/7 London Bombings, it had the feel of a dark ritual. Also, once again, we see an innocent child being preyed upon by dark forces. Despite the fact that the Christian hymn Abide With Me was playing in the background, the performance had an eerie feel, as if we were witnessing some kind of occult child sacrifice.

The set begins with a group of performers feverishly dancing under a giant orange ball resembling the sun orb. Then a young boy appears, looking somewhat lost and confused. One of the dancers approach the boy and looks to take something precious from him.

The dancer takes from the young boy an imaginary ball, which can represent his life force or maybe his soul.

Once the dancer takes the child’s soul, he taunts him with it and takes it away from him. The boy attempts to take it back but it is no use, he cannot do it. Apparently drained and resigned, the boy embraces the dancer who stole his soul.

The boy hugs the man who preyed on him and is ultimately integrated into the “dark side”.

At the end of the set, the child is at the center of the dancers and raises his hands in the air as if saying “I am reborn with the dark side”. On that creepy, disturbing note, let’s bring out the athletes!

Nations and Flames

As it is always the case, the Parade of Nations is done in a very orderly manner, with each country entering the stadium separately, in alphabetical order (we’ll see how it contrasts with the closing ceremony). Each flag was then placed at the feet of the Tor and the magical oak tree.

Once that was accomplished, the ceremony then focused on the almighty torch and the “fire that never dies”. The occult symbolism behind the torch bearer carrying the Olympic flame was discussed in my article London 2012: The Olympic torch relay and Prometheus so I won’t dwell on that aspect, though it is very significant.

The show ended with the lighting of the Olympic cauldron which was composed of petals representing each nation present during the Olympics.

Viewed from above, the Olympic Stadium resembled a gigantic eye whose pupil was being lit.

Combined with the ever-present pyramidal structures around the Stadium, the the event became one big tribute to the Illuminati elite. Two weeks later, the closing ceremony took the Illuminati symbolism to another level.

The Closing Ceremony

Contrary to the opening ceremony that reflected on the past, the closing ceremony looked towards the future … as envisioned by the elite. Not unlike the opening ceremony, it featured a whole lot of British music and I am pretty sure that record companies paid top dollar to have their artists perform on this unique world stage. I’ll skip the music performances and focus on the core message of the closing ceremony: Celebrating the Illuminati’s New World Order.

Praise Illuminati

Contrarily to the opening ceremony, the closing ceremony was all about nations blending together into one giant global community – one of the goals of the New World Order. While, at the beginning of the games, athletes entered the stadium behind their national flag and a banner bearing the name of their countries, all of that was gone at closing ceremony. Everyone was mixed together.

We then witnessed a weird segment.

Performers used blocks to build a pyramid at the center of the stage…and began literally revering it.

“We all lay down before the almighty Illuminati pyramid”. This Illuminati blatant-ness lasted several odd minutes.


Musical performances began with a specific song, John Lennon’s Imagine, and a specific verse from it which was considered, by some observers, to be somewhat out of place in the context of the Olympic ceremony.

As if to emphasize the words said in that verse, John Lennon was shown singing it.

Imagine there’s no countries
It isn’t hard to do
Nothing to kill or die for
And no religion too
Imagine all the people living life in peace

You, you may say
I’m a dreamer, but I’m not the only one
I hope some day you’ll join us
And the world will be as one

Imagine no possessions
I wonder if you can
No need for greed or hunger
A brotherhood of man
Imagine all the people sharing all the world

Under the cauldron representing all countries joined together “as one”, young children sing Imagine.

In the context of the Olympics, where people come from all countries and all religions, this verse was a little out of place. More importantly, no countries, no religions, no possessions and “a world as one” is a good way to describe the global socialist system the elite is trying to create with the New World Order. Was Lennon envisioning a secretive group of politicians and bankers creating his perfect world? Probably not. But when you get killed by a MK-Ultra patsy, the elite can pretty do what it wants with your work and image.

Let’s Worship the Fire for, Like, a Half an Hour

After a bunch of performances (featuring a whole lot of Jessie J for some reason), the ceremony heavily focused on the Olympic cauldron. Before it is extinguished, it slightly opens up and a fiery phoenix appears above it.

As if emerging from the fire produced by the petals (representing Nations of the world), a phoenix appears above the cauldron.

The symbol of the phoenix, the bird that is reborn from its ashes, is extremely important to occult secret societies and, consequently, to the occult elite.

“The phoenix is the most celebrated of all the symbolic creatures fabricated by the ancient Mysteries for the purpose of concealing the great truths of esoteric philosophy. (…) Mediæval Hermetists regarded the phoenix as a symbol of the accomplishment of alchemical transmutation, a process equivalent to human regeneration. The name phoenix was also given to one of the secret alchemical formula. (…) In the Mysteries it was customary to refer to initiates as phoenixes or men who had been born again, for just as physical birth gives man consciousness in the physical world, so the neophyte, after nine degrees in the womb of the Mysteries, was born into a consciousness of the Spiritual world. This is the mystery of initiation to which Christ referred when he said, “Except a man be born again, he cannot see the kingdom of God” (John iii. 3). The phoenix is a fitting symbol of this spiritual truth.”
– Manly P. Hall, Secret Teachings of All Ages

While the phoenix represents spiritual rebirth on an individual level, it can also represent the rebirth of the entire world from its ashes – as a New World Order.

This gigantic mural situated inside the UN’s Security Council Chamber in New York features a phoenix rising from a world in ashes.

Right after the apparition of the phoenix above the Olympic cauldron, the boy band Take That performed a song with a rather symbolic title, considering the context: Rule The World.

With a phoenix rising above all nations as a backdrop, Take That sings “Rule the World”. This is getting pretty blatant.

After the song, a bunch of ballet dancers dressed as phoenixes hopped around, as if revering and giving tribute to the fiery bird above them.

Praising the phoenix in a ritualistic and celebratory manner.

At midnight, the Olympic cauldron and the petals representing each country are slowly extinguished, but the phoenix, representing the occult elite and the New World Order, stays lit above it. In other words, as the nations of the world slowly disappear, a New World Order will emerge. On that note, let’s listen to The Who!

In Conclusion

Olympic Ceremonies traditionally showcase the host Nation’s history and culture, but also celebrates those behind the games: the occult elite. Since London is a power capital of the world with a rich occult history ranging from the Knight Templars to influential Masonic lodges, and not forgetting prominent occultists advising the royals such as John Dee and Sir Francis Bacon, is it surprising to see this aspect of History being referred to in a symbolic matter?

While obviously not everything during Olympic ceremonies related to Illuminati symbolism, there were plenty of elements inserted throughout to get the message across. In the end, the Olympic games, like many other media events, turned into a worldwide mega ritual celebrating the goals and the symbolism of the world elite. On that note, let’s bring out the Spice Girls!

Esad’ın Suriye’si Tarihi Habis Rolünü Oynayarak Yeni Bir PKK Say fası Açıyor

Etnik-bölücü terör ve Kürtçülüğün başımıza bela oluşunda Suriye’nin daha 20. Yüzyılın başında oynadığı rol hiç affedilmeyecek kadar büyüktür. Kürtçüleri Osmanlıya karşı kullanmak niyetindeki Ermeni Taşnaklar, bugünkü PKK’nın fikir ve örgütlenme babası olan Kürtçülerle birlikte HOYBUN cemiyetini Suriye’de kurdular. Sonrasında Fransa mandası altındaki Suriye’nin husumeti hiç ara vermeden devam etti. Dünyanın o dönemdeki efendilerini dize getirerek kendisine onurlu bir yer açmaya çalışan genç Cumhuriyet’i boğmaya kalkan isyancılara kucak açan yine aynı Suriye oldu. Şeyh Sait, Ağrı isyanının kılıç artıklarını, kaçak Ermeni teröristleri kucağında toplayan Suriye’dir. Türke düşman Kürtçülere, kaçak Kürde, Ermeniye, Süryaniye Türkiye’nin burnunun dibinde Kamışlı’yı kurduran Suriye, bu Suriye’dir.

Manda daha sonra da baba-oğul ESAD’ların yönetimi altındaki Suriye bu kez ölümüne yeni bir Kürt bölücü hareketine, PKK/PYD’ye sınırsız bir destek veriyor. Bu kirli ilişkinin üzeri örtülmeye çalışılsa bile aleni sonuçları kanıtlanması için yeterli oluyor. Etnik bölücü terör örgütüne yakın çevreler ısrarla Beşar ESAD’ın “Batı Kürdistan”ın kapısını ardına kadar açtığı gerçeğini inkâr ediyorlar. Aklanmak amacıyla, PKK/PYD gerçeği gizleyerek parçalanan Suriye’den pay kapma yarışında bağımsız hareket ettiğini öne sürüyor. Diğer yandan da yarının ESAD’lı Nusayri Suriye’siyle işbirlikçiliğinin temelini bugünden atıyor.

Ülkesinin bölünmesine karşı tutumundaki başlangıç meşruiyetini yitiren ESAD, eski habis duygularının etkisi altında var gücüyle PKK/PYD’yi, Türkiye’ye karşı canavarlaştırıyor.

İran kaynaklı olanlardan ayrıca kendisine ait olan silahlarla terör örgütüne Türkiye içerisinde de büyük saldırılarda bulunma cüretini veriyor. PKK, kaybıyla uğrayacağı zafiyet riskini göze alarak Türkiye’deki saldırılarını yurt içine yığdığı silahlarla yapıyor. ESAD’ın desteği sayesinde başlıktaki fotoğrafta yer alan üstün ateş ve nişan gücü bulunan ağır ve hafif silahlardan bol miktarda edinebiliyor. Böylelikle terör örgütü emsalleri arasında bir kez daha sınıf atlamış oluyor.

ABD Büyükelçisi Francis Ricciardone de, Irak ve İran’dan ESAD’a yapılan silah yardımlarının bir bölümünün PKK/PYD’ye aktarıldığını söyleyerek bu konudaki bilgileri doğruluyor

PKK, PYD adı altında Suriye’de aşama aşama “Batı Kürdistan”ın temel taşlarını döşüyor. ESAD, silah ve mühimmat desteğinden ayrıca ülkenin kuzeyini kademe kademe PYD’ye devrediyor.

Humus Devrim Konseyi sözcüsü Halid Ebu SALAH, Kandil’den gönderilen dört bin PKK’lı teröristin Suriye’nin Kürt bölgesine geçtiğini söylüyor. Siyasi suçlu bin iki yüz PKK’lının hapislerden salıverildiklerini, üç bin adi suçlunun serbest bırakıldığını, söz konusu hapishane kaçkınlarının Afrin’den Derik’e kadar olan bölgede sözde güvenliği sağlamakla görevlendirildiklerini belirtiyor. Söz konusu çerçevede Afrin’de PYD kendisinin dışındaki Kürt partilerinin bayraklarının asılmasına izin vermediği duyuruluyor.

Halep’te, Afrin’de“Halkı Koruma Komitesi” adıyla oluşturulan çetelerin PYD muhaliflerini kaçırarak işkence yaptıkları, Amudiye’de, Kamışlı’da, Derik’te, Afrin’de kontrol noktalarında üzerlerinin aranmasını istemeyenlerle PYD’liler arasında gerginlikler yaşandığı bildiriliyor.

Aynı doğrultuda al‑Malikiyah (Derik) Cezaevi’nin PYD’ye devredildiği ancak Kamışlı cezaevinin kontrolünün Suriye’nin elinde olduğu duyuruluyor. Ayrıca, PYD’li militanların kendileri için tehdit olarak değerlendirdikleri diğer Kürt önde gelenlerini sindirme operasyonları gerçekleştirdikleri, Ayn Diwar ve Al Malikiyah’de çekilen Suriye birliklerinin yerine kontrol noktaları kurdukları, böylece Türkiye olan sınırın tamamını kontrol altına aldıkları, bazı resmi kurumların hâlâ Şam görevlilerinin elinde olmasına karşılık birçok kurumun, okul ve hastanelerin PYD’nin kontrolüne devredildiği belirtiliyor. Kamışlı’da PYD ve Şam’ın hiçbir çatışma yaşamadan yan yana bulunmaları ise iletilen bilgilerin en ilginci.

PYD’lilerin adeta ipten kazıktan çözülmeleriyle yetinilmeyip, toplumsal hayatın her alanında denetim kurmaları sağlanıyor. Öyle ki, militanlar Suriye Kızılhaç görevlileriyle ortak tatbikat yaparak, olağanüstü bir duruma şimdiden hazırlanıyorlar.

Şam yönetimiyle PYD arasında işbirliğinin hangi şekillerde yürüdüğünü Kürt Ulusal Konseyi’nin (KNC) Başkanı Abdulhakim BASHAR’ın sözleri açıkça ortaya koyuyor. Kurtarıldığı iddia edilen Kürt şehirlerinde hâlâ Suriye güvenlik güçlerinin bulunduğunu, PYD’nin şehirlerdeki kontrolü çarpışarak değil, Suriye’den devir alarak ele geçirdiğini, eski bir askeri üssü bu anlamda PYD’ye teslim ettiğini, Kürt bölgesinin sınır köylerinde PYD’nin devriyeye çıktığını bildiriyor.

Bu bilgiler tanınmış Kürt haber ajansı Rudaw tarafından da doğrulanıyor ve Suriye ordusunun Kürt şehirlerinden çekilmesine rağmen Şam’ın memurlara maaş ödemeye devam ettiğini açıklıyor.

Oluşturulması çok yakın olan Geçici Suriye Yönetiminde PKK/PYD’nin temsilci olarak bulunması yönünde küçük ve şimdilik basit gibi görünen adımlarla ilerleme devam ediyor. Gelişmelerin bu yönde devam etmesi halinde terör örgütü uluslararası alanda kendisine meşru ve haklılık temelinde yer açma konusundaki hedefine ulaşmış olacaktır.


Tacikistan ve Afganistan’ın Teröre Karşı Önlemi; Sınırın Kapatılması

Geçtiğimiz günlerde Tacikistan ile Afganistan arasında sağlanan bir anlaşma ile her iki ülke arasındaki sınır kapatılmıştı. Özellikle her iki ülke arasında bulunan Badahşan bölgesindeki sınırın kapatılma kararının “terörist hareketlere karşı bir önlem” olduğu ifade edilmişti.

Bir süreden beri Tacikistan sınırına yakın, Afganistan’ın kuzeydoğusundaki Badahşan bölgesinde Afgan güvenlik güçleri ile Taliban örgütüne mensup olduğu bilinen silahlı birlikler arasında yoğun bir çatışmanın yaşandığı bilinmektedir. Gelen haberlere göre Badahşan vilayetine bağlı iki ilçenin tamamen Taliban grubunun eline geçtiği bilinmektedir. Diğer taraftan, Afganistan Badahşanına yakın (sınır) olan Tacikistan’daki Dağlık Badahşan bölgesinde de son dönemlerde ciddi güvenlik sorunlarının yaşandığı bilinmektedir. Bu çerçevede geçtiğimiz Temmuz ayında Tacikistan güvenlik güçleri Dağlık Badahşan bölgesinde yaptığı bir operasyon ile, bölgede faaliyet gösteren radikal İslamcı unsurlara bağlı gruplara mensup olduğu bilinen 25 kişiyi öldürmüşlerdi. Bu olay sonrasında ABD Tacikistan güvenlik güçlerini överek, tek başlarına teröre karşı mücadele edebilecek kapasitede olduğunu söylerken, bir takım insan hakları örgütleri Tacikistan güvenlik güçlerini Dağlık Badahşan bölgesinde insan haklarına aykırı davrandığını öne sürerek sert dille eleştirmişlerdi. Ayrıca Tacikistan Sosyal Demokrat Partisi de Tacikistan hükümetini eleştirmişti. Bu olayla birlikte, özellikle Tacikistan’da redikal İslamcı unsurların hala bir tehdit olmaya devam ettiği öne sürülmeye başlamıştır.

Son dönemlerde Afganistan’ın kuzey bölgelerinde meydana gelen bir takım güvenlik sorunları bu ülkenin kuzey komşularını ciddi anlamda endişelendirmiştir. Çünkü bu sorunlardan bir şekilde kuzeydeki Orta Asya ülkelerinin de etkilenmesi kaçınılmaz gözükmektedir. Özellikle siyâsî, askerî, ekonomik ve sosyal olarak bölgenin en zayıf ülkesi olan Tacikistan güney komşusu olan Afgannistan’daki gelişmelerden her alanda; özellikle de güvenlik alanında en çabuk etkilenebilecek durumdadır. Örneğin; 1991 – 1997 yılları arasında Tacikistan’da yaşanan iç savaşın, ülkenin kendi iç dinamikleri ve yeni bağımsızlığın getirmiş olduğu bir takım toplumsal sorunların yanında, güney komşusu Afganistan’dan büyük ölçüde etkilenmiş olduğu bilinmektedir. Çünkü o dönemlerde, toplumsal yapı ve siyasal anlayış bakımından Afganistan halkına çok benzeyen Tacikistan’daki muhalefetin Afganistan’dan etkilendiği ve bu ülkeden sürekli olarak beslendiği bilinmektedir.

Dolayısı ile Afganistan’da, özellikle de bu ülkenin kuzeydoğusundaki Tacikistan sınırlarına yakın olan bölgelerdeki gelişmeler direk olarak Tacikistan’ı da etkilemektedir. Bu nedenle bölgede çıkabilecek herhangi bir olayın Tacikistan’ı yeniden bir krize sürükleyebileceği intibahını bırakmaktadır. Nitekim geçtiğimiz Temmuz ayındaki Dağlık Badahşan olayları da bunun en bariz örneği olarak görülürken, iki ülke arasındaki sınırın kapatılması da buna bir önlem olarak görülmektedir. Ancak sınırıların kapatılması bölgedeki radikal İslamcı grupların faaliyetlerini engellemek için yeterli olmamaktadır. Çünkü uzun sınrı paylaşan ve hemen hemen aynı dili konuşan Tacikistan ve Afganistan’daki muhaliflerin sınırları geçmesi pek zor değildir. Zaten söz konusu gruplar normal yollardan geçmemektedir. Dağlık bir araziye sahip olan Tacikistan ve Afganistan sınırları illegal yollardan geçmek isteyen kişilerin kolay geçebileceği bir sınır olarak görülmektedir. Her iki devletin de kendi sınırlarını koruyabilecek güçte askeri birliğe sahip olmaması, söz konusu unsurların işini daha da kolaylaştırmaktadır. Nitekim uyuşturucu ve silah ticareti yapan bir takım kişilerin de “en güvenli yollardan biri” olarak Tacikistan ve Afganistan sınırını seçmesi de dikkat çekmektedir.

Diğer taraftan 1997’de Tackistan’da kurulan koalisyon hükümetine yer almayan bir takim radikal İslamcı gruplar o günden beri Dağlık Badahşan ve bazı bölgelerde Tacikistan Devletine karşı mücadelelerine devam etmişlerdi. Zaman zaman Tacikistan güvenlik güçleri tek başına ve zaman zaman da Rus askeri güçlerinden yardım alarak bu gruplara karşı operasyonlar da düzenlemektedirler. Özellikle Rahman Senginov ile Mansur Mükellef, koalisyona yer almayan İslâmcı grupların başında bulunmaktaydı. Bunlar Dağlık Badahşân ve Duşanbe civarındaki bölgelerde yönetime karşı silahlı mücadeleye devem etmekteydiler. Ancak, Temmuz 2001’de, Rus ve Tacik birliklerinden 9 kişinin öldüğü ve 20 kişinin de yaralandığı bir operasyonda Mansur Mükellef’in öldüğü bilinmektedir. Fakat, Rahman Senginov liderliğindeki bir grubun hala faaliyette olduğu bilinmektedir.

Bu arada şu hususu da belirtmek lazım; Orta Asya ülkelerine yönelik faaliyet eden Özbekistan İslami Hareketi, Hizb’ut Tahrir veya diğer gruplar bu bölgede ülkelere göre faaliyetlerini sürdürmemektedir. Bu gruplar Orta Asya ülkeleri arasındaki mevcut siyasi sınırları zaten kabul etmemektedirler. Bunlar bir “Orta Asya İslami Emirliğini” kurma peşindedirler. Bu sebepten Tacikistan’daki bir hareket tüm Orta Asya için bir tehdit olabilidiği gibi, Özbekistan İslami Hareketi de doğal olarak Tacikistan için büyük bir tehdit oluşturmaktadır. Dolayısı ile Orta Asya’daki tüm radikal İslamcı hareketler, Tacikistan’ı tüm Orta Asya’nın bir kapısı olarak görmektedirler. Bu sebepten özellikle Afganistan’ın kuzey ve kuzeydoğu bölgelerinde meydana gelen sorunlar, Tacikistan üzerinden tüm Orta Asya ülkeleri için bir tehdit oluşturabilir.


PKK’ya C-4’leri Veren Kimmiş? / Arslan BULUT

PKK’ya C-4’leri veren kimmiş?

ABD’nin Türkiye Büyükelçisi Frank Ricciardone, İran’ın Suriye’ye silah verdiğini, bu silahların da Beşşar Esad tarafından PKK’ya gönderildiğini iddia etti. Oysa Amerikalılar PKK’ya silah veren askerlerinin soruşturmasını neredeyse kapattı.

Emniyet Genel Müdürlüğü İstihbarat Daire Başkanlığı Bölücü Terörle Mücadele Şube Müdürü Nafiz Yüksel, 25 Kasım 2006 günü Bahçeşehir Üniversitesi’nde düzenlenen terör konferansında bir konuşma yaptı.

Amerika Birleşik Devletleri Gizli Servisi CIA yetkililerinden aldıkları bilgiye göre Irak’ta 5 bin ton C-4 patlayıcısının kaybolduğunu anlatan Yüksel, bu patlayıcıların hem Irak’ta hem Türkiye’de kullanılabileceğini ifade etti. 2007 yılında PKK’nın Nisan-Mayıs aylarında çok büyük miktarlarda patlayıcıyı Türkiye’ye sokmaya çalışacağını anlatan Yüksel, kendilerinin de sınırlarda tedbir aldığını dile getirdi.

Gazeteci Saygı Öztürk 24 Şubat 2007 tarihli Hürriyet’te şu bilgileri verdi:

"Kuzey Irak’tan yalnız silah değil, C-4 plastik patlayıcılar da sokuluyor. Danıştay saldırısında kullanılan ‘Glock’ da, Rahip Santoro cinayetinde kullanılan ‘Glock’ da ‘temiz’di yani daha önce Türkiye’de başka bir olayda kullanılmamıştı. Balistik kontroller bunu ortaya koyuyordu. Bunun üzerine Türkiye, ‘silah menşei araştırması’ başlattı. İnterpol aracılığıyla, silahın üreticisinden, son kullanıcısına giden yolu belirlenecekti. Araştırma kısa sürede sonuçlandı. Avusturya, ‘Silahı biz ürettik. Cinsi, seri numarası belirtilen bu silahı ABD makamlarına biz sattık’ dedi. Benzer uygulama, Rahip Santoro cinayetinde kullanılan silah için de gerçekleşti. O silah için de aynı cevap verildi.

Türkiye ABD yetkilileriyle temasa geçti. ‘Size satıldığı bildirilen silahlarla, Türkiye’de eylemler yapılıyor’ denildi.

Amerikan makamlarının cevabı gecikmedi. ‘Doğru, biz sözünü ettiğiniz silahları aldık. Bu silahlar, Irak ordusu ve Irak polisinin yeniden yapılandırılmasında kullanılacaktı. Değişik tip ve markada 720 bin adet silah alındı. Ancak, bu silahların Irak’ta kayıtlarının tutulmadığı, tamamına yakının da depolarda bulunmadığı anlaşıldı’ denildi."

2008’in Eylül ayında teslim olan "Sefkan" kod adlı 26 yaşındaki terörist N.Ç. "Irak’ın kuzeyindeki kamplarda bizi ABD’li askerler eğitti. Stella füzesi, havan, bomba atar, sabotaj ve silah eğitimi aldık. Örgütün doğrudan irtibatlı olduğu parti DTP’dir. DTP örgütün legal kanadı olup siyasi faaliyetten sorumludur. Şırnak-Hakkari-Irak hattında kaçakçılık yapan koruculardan yüzdelik komisyon alınır. KDP’den temin edilen C-4 patlayıcılar Gare bölgesinden Zap’a, buradan da Türkiye’ye giriş yapacak gruplara dağıtılır. İhtiyaç olduğu takdirde sınırdaki korucular ve kaçakçılar tarafından bize ulaştırılır" dedi.

ABD, ordu depolarındaki C-4 ve A-4 patlayıcıları KDP’ye veriyordu, KDP de "kaçakçı" korucular üzerinden PKK’ya!

Nitekim o patlayıcıların PKK’ya verildiği resmen de açıklandı. Dönemin Genelkurmay Başkanı Yaşar Büyükanıt, Türkiye’ye Irak’tan yüksek miktarda C-4 ve A-4 patlayıcının sokulduğunu söyledi. Yıllar sonra MİT görevlisi, Oslo’da PKK temsilcisi ile görüşürken de "Her tarafı bomba ile donattığınızı biliyoruz(!)" diyecekti..

Türkiye, ASALA saldırılarından beri ABD’nin terör saldırısı altındadır! ABD, Türkiye’deki patlamalarda kullanılan C-4 ve A-4’leri teröristlere vermekle kalmamış, her türlü ihtiyaçlarını da karşılamıştır.

Önce ABD’nin eski Türkiye Büyükelçisi Pearson "Erzurum’dan Bağdat’a kadar uzanan bölge tek bir ekonomik bölge olacaktır" dedi, ardından Barzani, "Bu bölge aynı zamanda tek bir siyasi bölge olacaktır. TSK, bu bölgede işgalcidir" diyerek İnternet sitesinde Büyük Kürdistan haritası yayınladı! İtalya’daki NATO toplantısında Amerikalı subaylar, bölünmüş Türkiye haritasını Türk subaylarının gözüne soktu!

Peki ama bu ülkenin bir çocuğu, nasıl olur da Türkiye’yi hedef tahtasına koymuş, vatandaşını, askerini A-4’lerle, mayınlarla şehit eden bir projenin eş başkanı olur? Ve Ricciardone, Türk halkını kandırma cüretini kimden buluyor?

Arslan BULUT, 16 Ağustos 2012

‘Operasyonel Resim’ Ve Dağa Çıkanlar! / Banu AVAR

‘Operasyonel Resim’ Ve Dağa Çıkanlar!

Hillary Clinton, Suriye için ‘operasyonel resim’den bahsetti ya.. Anahtar kelime bu!

Amerikan derin devletinin baş adamı Kissinger da 6 Ağustos’daki televizyon konuşmasında operasyonlar çağını hatırlattı. ‘1945’lere geri dönmeliyiz’ diyordu: ‘Amerika’da seçimlerin önemi yok. Şimdi iktidara kim gelirse gelsin, bugünlerde benimseyeceğimiz politika, 1945-55 arasında uyguladığımız politika olmalı!’

1945-1955 dönemini özetleyen kelimeler: ‘Örtülü operasyonlar’dır.

2. Dünya Savaşı ve sonrasında ABD Stratejik Hizmetler Ünitesi ve Politika Koordinasyon Merkezi gibi istihbarat üniteleri, çeşitli ülkelerde gizli faaliyetler, örtülü operasyonlar örgütlüyordu.. 1947’de CIA kuruldu (Central İntelligence Agency).. Kimileri teşkilatın baş harflerini, Cocain İmport Agency olarak anmıştı : Kokain İthalatı Teşkilatı! Teşkilat uyuşturucu gelirleriyle büyüdü.. ‘Örtülü operasyonlarla’ serpildi.. Kara para, silah ve petrol baronlarının istihbarat teşkilatıyla sıkı işbirliğiyle, ölüm çeteleri ağı/gladyo örgütlendi..

CIA elini attığı tüm ülkelerde siyasi yapıların, ekonominin, eğitimin, kültürün içine sızarak, sivil ve askeri örgütleri yönlendirerek, suikastler ve darbeler yaparak ‘ilerledi’.

Dünya Para Fonu, İMF, BM, NATO ile işbirliği içinde ülkeleri istediği noktalara itti..

ABD çıkarları için çalışan ‘dost’ ülkeler ve ‘düşman’ ülkeler vardı.. ‘Dost’ ülkeler, ABD çıkarları yerine kendi çıkarlarını öne çıkardıkları an ‘düşman’ ülke’ kategorisinde yeralırlardı!

Kissinger’in örnek gösterdiği 1945-1955 yılları arasında, CIA ‘düşman’ bellediği ülkelerde hükümetler devirdi, darbeler yaptı, siyasi partilere sızdı, liderler öldürdü, liderler satın aldı, milli hükümetleri devirip, diktatörleri iktidara taşıdı.. Orta Amerika’dan Afrika’ya, Ortadoğu’dan ve Asya’ya kadar onlarca ülkede ortaya çıkan bu ‘operasyonel resim’ tüyler ürperticidir!

CIA eski ajanlarından John Stockwell In Search of Enemies adlı kitabında yazmıştır:

‘CIA küresel şirketlerle içiçe çalışmaktaydı. Yıllar içinde onbinlerce ‘operasyon’ gerçekleştirdi . 1947’den bugüne CIA örtülü operasyonları sonucu 6 milyon kişi hayatını kaybetti! Çeşitli ülkeleri istikrarsızlaştırmak, yönetim şekillerini bozmak için yaklaşık 3bin gizli , 10 bin küçük çapta operasyon yapıldı. Bu ülkelerin çoğu demokratik kurallarla yaşayan toplumlara yapılan, yasadışı operasyonlardı.’

CIA kurulduktan bir yıl sonra Filistin operasyonunda ‘çalıştı’! 1948’de İtalya’da seçim sonuçlarını beğenmeyince , en kirli yöntemlerle parti lideri Togliatti’yi safdışı bıraktı.

1950’li yıllarda, Suriye’de, Mısır’da, İran’da darbeler düzenledi. Laos’tan Haiti’ye, Kongo’dan birçok Doğu Avrupa ülkesine kadar ‘operasyonlar zinciri’ onlarca yıl boyunca birbirini takip etti.

‘Operasyonel resim’de medya had safhada önemliydi. Örtülü operasyonlar yalan haber yayarak, şaşkınlık yaratarak, kaos kışkırtarak, halk canbaza bakarken, ‘iş’ tamamlayarak yürütülecekti. CIA’nin ilk büyük propaganda merkezi, Hür Avrupa Radyosu 1949’da Berlin’e kuruldu, bugünkü CNN, EL CEZİRE yalan haber merkezlerinin yaptığı gibi, operasyonların hedefe yürümesi için ‘haber’ yapacaklardı.. Ardından Doğu Avrupa ülkelerine ‘Ajan Okulları’ açıldı. Eşzamanlı olarak, ABD medyasına el kondu… 25 basın yayın organı ve 400 gazeteci CIA çalışanı haline getirildi, Washington Post, ABC, CBS, Time, Newsweek, Associated Press, UPI, Reuters ve daha birçok yayın organı, o tarihten sonra CIA ile işbirliğine girdi.

Aynı tarihlerde Wiskonsin Senatörü Mc Carthy elinde ‘hain’ listeleri, ‘uyanan’ Amerikan halkını ebediyyen susturacak olan cadı avını başlattı.. Amerika’da tüm demokrat aydınlar,sanatçılar, yazarlar, bilimadamları fişlendi, komünistlikle suçlandı, korkunun hükümranlığı yayıldı. Küresel para babaları hem içerisini, hem dış ülkeleri aynı anda ‘operasyon’ odağına aldı..

CIA gizli tüzüğünde, örgütün sorumluluk alanı gayet açık tanımlanmıştı:

"Propaganda, finansal harp, sabotaj, yıkım ve tahliye süreçlerini de kapsayan önleyici hamleler yapmak, düşman devletleri devirmek için, yasadışı direniş gruplarını ve ‘hür’ dünyayı tehdit eden ülkelerde, anti-komünist unsurları desteklemek.’

İşte Kissinger’ın sözünü ettiği yol haritası budur.. Ve Hillary Clinton’ın Suriye kapsamında ifade ettiği ve Türkiye’yi yönetenlerin rıza gösterdiği ‘operasyonel resim’ yukardaki gladyo faaliyetlerini tanımlamaktadır.

‘Operasyonel resim’de Türkiye, hem cellat hem kurban rolündedir!

ABD çeteleri, Suriye için ‘Hür’ Suriye Ordusu denen canileri, Libya’da İslami Cihadistleri, El Kaide’yi, Türkiye’de PKK terör yuvalarını ‘operasyonal resim’ içinde beslemekte ve Türkiye’yi terörün operasyon merkezi haline getirmektedir.. Kendi teröristine karşı eli kolu bağlanmış bir Türkiye, her an kendine dönebilecek, CIA teröristlerini bal börek beslemektedir.. Bağrını terör çetelerine açmakta, milletin ölüp ölüp dirilmesine seyirci kalmaktadır..

Türkiye’de medyaya fırlayan haberleri, çeşitli siyasi partilerin tavır ve beyanlarını, dağa kaldırılan ya da Habur’dan sokulanları, ‘ Dersim dağlarındaki , saygılı çocuklarla buluşanları, Atatürk’ü ‘deccal ve cani’ olarak gösterip, kafa kesen teröristlere yamananları, Washington’da ‘pazarlık’ yürütüp, Soros’la kırıştırıp anti emperyalist parti pozuna yatanları, solculuktan dem vurup ‘Kürt ırkçılığı’ savunanları’ ‘Türkçüyüm’ deyip CIA ajanlarıyla kaynatanları, ‘Dindarım’ deyip Allahu Ekber’ nidalarıyla Müslüman kesenlere alkış tutanları, bu çerçevede değerlendirin…

Operasyonlar dizinini izleyin.. Siyasi partilerde kimin hangi seks videosuyla gittiğine, kimin gelirken hangi kadroyu seçtiğine, kurultaylarda öne çıkarılan aday isimlerine ve ilişkilerine, kimin hangi partiyi böldüğüne, partiler içindeki mason, siyonist, kürtçü, ermenici aktörlere; basın mensupları içinde, kimin neden ne kadar bahsettiğine ve neden bahsetmediğine, kimlerin medyada yer bulabildiğine dikkat edin…

Türkiye ‘kurban’ ve ‘cellat’ olarak, gırtlağına kadar CIA’nin ‘operasyonel resmi’ içinde…

Aynı operasyonun hedefinde olan Suriye, İran, Rusya ile ittifak etse, bir yüzyıl önceki yol haritasını izlese, Haçlı saldırısını savar, tarumar edilen kaynaklarına sahip çıkar, onuruyla refah içinde yaşar, sınırlarından içeri sızan bu işgal operasyonunu yerle bir ederdi..

Bu bir hayal değil, tüm şartları olgunlaşmış bir durumdur.. Siyasi partiler operasyon odağındadır.. Karşımızda demokrasi adı altında kukla oyunu vardır.. Ülke işgâl altına alınmaktadır.. Mülteci kampları gizli işgal mangalarıdır.. Herkes yaklaşan tehlikeye karşı YEREL OLARAK, birlik olmanın, her cenahtan vatandaşın fikir teatisi yapacağı platformlar kurmanın yolunu bulmalıdır.

Banu AVAR, 16 Ağustos 2012


Sınırsız, Seçkin, Sansürsüz, Kemalist Haber Blogu

Derin İstihbarat

strateji, güvenlik, araştırma, istihbarat, komplo teorileri, mizah, teknoloji, mk ultra, nwo


Şifresiz Yayın!

%d blogcu bunu beğendi: